Recensies NL

Worlds Within recensie Rootstime.be

Hoewel hij net zestig jaar is geworden, kunnen we de Nederlandse singer-songwriter Ad Vanderveen zeker niet verwijten dat hij zich rustig op zijn pensioen aan het voorbereiden is. De folk- en Americana-liedjes zingende troubadour heeft namelijk pas zijn 30e album uit zijn meer dan 40 jaar durende muzikale carrière voorgesteld.
Het tien tracks tellende album “Worlds Within’” volgt iets meer dan één jaartje op zijn laatste prachtige dubbelalbum “Presents Of The Past / Requests Revisited” waarin hij een overzicht van de beste songs uit zijn lange loopbaan presenteerde. Op deze nieuwe cd verlengt hij opnieuw zijn langjarige muzikale samenwerking met levenspartner en zangeres Kersten de Ligny (wat passen die twee harmonieus samen zingende stemmen toch schitterend bij elkaar!).
Producer van “Worlds Within’” is bassist Pete Fisher, terwijl René Kaaij de zwart-witte klavieren van piano, Hammondorgel en accordeon bespeelt, Frans Cornelissen op trombone en bastuba blaast, Bianca de Vrind op fluit excelleert en Timon van Heerdt op contrabas en Nico de Gooijer en Rogier van der Erve op drums voor de ritmische begeleiding bij de tien songs zorgen. Ad Vanderveen zingt al deze zelf gecomponeerde nummers en speelt daarbij op gitaren, banjo en mondharmonica.
Dat dit weer een zeer professioneel klinkende plaat is geworden hoeven we eigenlijk al niet meer te vertellen. De verhalende gedichten op muziek die Ad Vanderveen componeert getuigen ook nu weer van zijn uitzonderlijke talent en klasse, zowel als zanger en als songschrijver van tijdloze liedjes. Het mooiste aan de muziek van deze Nederlander vinden wij de soberheid in de instrumentatie, die altijd wel duidelijk en voldoende aanwezig is, maar vooral subtiel en vaak akoestisch blijft en nooit echt nadrukkelijk op het voorplan treedt.
Daarmee geeft Ad Vanderveen aan dat hij de woorden bij deze liedjes toch nog altijd het belangrijkste deel van zijn creatief werk vindt. Tekstueel sterke songs op deze plaat zijn o.a. titeltrack “Worlds Within’”, “Sinking In Doubt” (zie live vertolking op bijgaande video), “Changing Like The Wind”, “Affirmation Blues” en “Rise Up”. Maar is er ook plaats voor mooie liefdesliedjes dankzij o.a. “Mystery”, “Impossible Love” en het naar Neil Young’s akoestische jaren ’70-werk lonkende “All The Waiting’.
Moet het nog gezegd worden dat deze 30e plaat van Ad Vanderveen alweer zal getuigen van zijn vakmanschap en professionalisme en zeker ook als een mooie aanvulling van uw platenverzameling kan gelden. Hij is nog lang niet uitgezongen en iets in ons doet vermoeden dat we al snel weer nieuw werk van deze sympathieke en hardwerkende singer-songwriter zullen mogen tegemoet zien.
(valsam)

Worlds Within recensie Nederlands Dagblad

Worlds Within
Ad Vanderveen. (Songsense Music / Sonic Rendezvous)
Door Herman Veenhof – maart ’17

Zou Ad Vanderveen, de Nederlandse bard en troubadour met Canadese wortels, technisch in staat zijn een slechte plaat te maken? Nee, dat kan hij niet. Hij is te integer, te vakbekwaam, te nieuwsgierig ook, om ook na zoveel platen en tientallen jaren optreden zichzelf te blijven vernieuwen. Met zijn tegelijk wat hoge en tedere, maar toch vaste en soms robuuste stem weet hij bij een keurige schare trouwe volgers de juiste snaren te raken, nadat hij dat zelf doet op gitaar. De nieuwe plaat is – de titel zegt het al – behoorlijk introspectief. De akoestiek is eerder verstild dan ruig en rockend; en dat kan de man ook. We krijgen tien hoogst poëtische songs, in een boeket van folk en americana, met in de refreinen soms een hint naar pop of jazz. Dienstbaar maar echt deelnemend zijn vrouw en muze Kersten de Ligny en toetsenman Rene Kaaij. Inhoudelijk is er wel een thema, al krijgt dat subtiel vorm in plaats van bij wijze van preek: Vanderveen vindt de wereld van nu hard en snel, hoewel hij met twee benen in staat. Introspectie is dan bij hem ook geen navelstaren, maar zoeken naar en reflecteren op wat echt belangrijk is. Dan luister je graag mee, soms met kippenvel zoals in ‘The Garden Of Gone Glory’ en het ook al weemoedige ‘Sinking In Doubt’. Ook mooi: ‘Mystery’, ‘Impossible Love’ en ‘Affirmation Blues’.
+ integer, kwaliteit, inhoud
+ niemand is aardiger dan deze artiest

Worlds Within CD review Johnny’s Garden

Ad VanderVeen: Worlds Within
Door Rein van den Berg

Artiesten van Hollandse bodem, ik zit er niet altijd op te wachten — anderzijds, je moet ze niet uitvlakken ook. We hebben er een stel imponerende lui bij zitten, die Nederlandstalig, dialect dan wel Engels zingen. Ad Vanderveen is volgens mij de meest productieve. Hij timmert al geruime tijd aan de weg, en het lijkt mij bijna uitgesloten dat iemand al zijn platen in de kast heeft staan. Ik heb verschillende cd-recensies geschreven. Sommige bijna plichtmatig, want iedere keer betrapte ik mij erop dat hij een prima album had gemaakt, maar het heilige vuur net achterwege bleef. Tot Worlds Within, moet ik mezelf daarbij meteen corrigeren, want dit nieuwe album van Ad pakt me vanaf het begin bij de kladden. Wat hem gedreven heeft om tot het uiterste te gaan is mij onduidelijk, maar de man in geïnspireerd tot en met. Knap geschreven songs, volledig des Ads, dat wel, maar iedere keer met net een extra schepje er boven op. 45 minuten feest, waarbij vooral de wat langere nummers zoals de titel song en All The Waiting mij enorm goed bevallen. Ad heeft de leeftijd van 60 aangetikt, wellicht een grens om je eens extra achter je oren te krabben. Omkijken naar waar de tijd is gebleven, mijmeren, stilstaan, maar je eveneens blijven verwonderen.
Het album Worlds Within bevat het allemaal. Er wordt prachtig gemusiceerd, waarbij de blaasinstrumenten (trombone en tuba) van Frans Cornelissen en het pianospel van Rene Kraaij het introspectieve karakter van de tekst verfijnd onderstrepen. ‘Away from the World full of false moves and dead ends.’ Tot slot blaast Ad de eindjes aan elkaar met zijn mondharmonica in het openingsnummer van de plaat. Jaren waarin Ads samenwerking met Iain Matthews een rol speelde worden in herinnering geroepen. Tien liedjes in totaal, waarbij Ad zichzelf zo compleet mogelijk etaleert, en met verve zijn liedjes uitvoert. Zowel muzikaal als tekstueel valt voldoende te genieten. Ook het kortste nummer, Impossible Love, schiet allerminst te kort. Liefdevolle woorden ingetogen gezongen. ‘I drowned in your laughter, tasted your tears. Impossible Love lasts to this day.’ Changing Like the Wind is meer onbesuisd, maar niet minder indrukwekkend. Prijsnummer is All The Waiting. Terugkijken op je leven waarbij je je realiseert dat het heden telt. Ad valt, bijna liefdevol, terug op de Neil Young die in hem verscholen zit. Mooi! Mooi! Mooi! Worlds Within is ouderwets genieten.

Recensie Worlds Within – Written In Music

AD VANDERVEEN – WORLDS WITHIN
Door Cis van Looy op 09 maart 2017

4****

“Come fly with me” zingt Ad Vanderveen op zijn nieuwste werkstuk. Als we met de zoveelste al dan niet fake nieuwsberichten overladen worden, lijkt me dat geen onaangename gedachte, even weg van alle sleur en miserie uit de dagelijkse realiteit. De Nederlandse troubadour met Canadese connecties volgt met zijn poëtische songwerk de omgekeerde weg hij daalt in tien song diep af naar zijn diepste zielenroerselen.

Vanderveen wordt ondersteund door fijne muzikantenclubje met toetsenman Renee Kaaij die sfeervolle bijdragen op piano, Hammondorgel en accordeon verzorgt, een subtiel opererende ritmesectie en een blazersduo dat kleurrijke accenten aanbrengt. Met zo’n gezelschap en de alomtegenwoordige aanwezige harmonische zang van zijn levenspartner Kersten de Ligny is er ruimte voor improvisatie. Introspectieve pareltjes als Mystery, het met een fraaie dwarsfluitsolo van Bianca de Vrindt verrijkte Impossible Love en Sinking In Doubt, een prachtige folkballade met dito vocale inbreng van Kersten en een gedempte blazerspartij op de achtergrond, blijven binnen of net buiten de drie minuten grens.

In andere gevallen vergeet de songwriter de tijd en lopen de verhalende songs verder uit. All The Wating komt zelfs in de buurt van de acht minuten. Hinderlijk is dat allerminst, er is optimale wisselwerking tussen de muzikanten en de songwriter. en met weerom prachtige samenzang en tedere harmonica lijkt de tijd geruisloos voorbij te vliegen.

“Everything is allways workin workin out for me”, een positieve oprisping die door het echtpaar in de rustige fingerpicker Affirmation Blues als een overtuigend mantra gedebiteerd wordt. Als de laatste tonen van het orgel en koperblazers uitgestorven zijn in de outro van Rise wordt ons tijdens de luistersessie groeiende vermoeden bevestigd, Ad Vanderveen levert weerom een bijzonder poëtisch en persoonlijk werkstuk af.

Tracklisting Worlds Within:
Worlds Within
The Garden Of Gone Glory
Sinking In Doubt
Mystery
Impossible Love
Changing Like The Wind
All The Waiting
Affirmation Blues
Bigger Picture
Rise Up/ Epilogue

Worlds Within CD recensie www.ctrlaltcountry.be

AD VANDERVEEN “Worlds Within” (Songsense Music / Sonic Rendezvous)
(5*****)
Een nieuw album van de Nederlandse singer-songwriter Ad Vanderveen, da’s altijd opnieuw genieten geblazen. Vanderveen is één van de weinige Nederlandse rootsartiesten die tot ver buiten de eigen landsgrenzen bijval oogst en da’s wat ons betreft niet meer dan terecht ook. Op z’n zestigste kan de beste man inmiddels immers terugblikken op een onwaarschijnlijke hoeveelheid prachtliedjes. En hij doet er daar hier en nu met plezier nog eens een tiental bij.
Tien poëtische hoogstandjes, ten tonele gevoerd tegen een volledig akoestisch gehouden achtergrond van zachte folk en americana, met zo nu en dan ook wel eens een poppy, jazzy of klassiek elementje. Met opvallende dienende bijrollen vooral voor z’n muze Kersten de Ligny en toetsenist Rene Kaaij. En opgenomen onder de productionele hoede van Pete Fisher.
Hoogtepunten zoeken doe je op een geheel als dit niet. Da’s onbegonnen werk. Je neemt er keer op keer opnieuw de tijd voor om ervan te genieten in z’n totaliteit. Om mee af te dwalen naar de gedachtenwereld van Vanderveen. Om je over te geven aan het zeldzame momentum van een zichzelf zo goed als volledig blootgevende artiest. Iets waarover het ook lijkt te gaan in de fraaie albumopener “Worlds Within”. Over het afdalen naar het eigen innerlijk als vlucht uit de realiteit.
In het werkelijk bloedmooie ingetogen kleinood “The Garden Of Gone Glory” is het vervolgens aangenaam toeven tussen herinneringen aan weleer. “No place else on earth that I would rather be than right here, right now in the garden of gone glory,” luidt het daarin. Elke al wat oudere jongere knikt dan wellicht voorzichtig instemmend even mee. Vervolgens wentelen we ons enkele minuten lang in twijfel in het ook al erg fraaie “Sinking In Doubt”. Heerlijk, hoe de Ligny haar stem daarin tegen die van Vanderveen aanschurkt. En ook dat streepje koperblaaswerk van Frans Cornelissen konden we hier best wel appreciëren.
Andere erg fijne momenten op “Worlds Within” zijn bijvoorbeeld ook nog het wel heel bedaard rockende “Mystery”, de ronduit heerlijke ballad “Impossible Love” en vooral ook het in een vlaag van uitzonderlijk positivisme vereeuwigde streepje americana “Affirmation Blues”. Als Vanderveen en de Ligny daarin op harmonieuze wijze verkondigen “Everything is always working out for me!”, dan ben je als luisteraar al snel geneigd om hen daarin te volgen.
Heerlijke plaat!
http://www.ctrlaltcountry.be/Pagina1.htm#AdVanderveen

Recensie BEAT THE RECORD Ctr Alt Country, maart 2014

AD VANDERVEEN “Beat The Record” (Ad Vanderveen / Sonic Rendezvous)

(5*****)

De naam Ad Vanderveen op een cd aantreffen is eigenlijk gewoon niets minder dan een kwaliteitsgarantie. Al sinds jaar en dag geldt de Nederlander immers als één van de beste Europese singer-songwriters in zaken Americana en folk en daarin zal ook met z’n nieuwe worp “Beat The Record” zeker geen verandering gaan komen. Op z’n zevenenvijftigste toont Vanderveen zich daarop zelfverzekerder dan ooit.

Twaalf nummers lang is het weer volop genieten geblazen! Genieten van eenvoudige, maar beklijvende melodieën. Genieten van ’s mans heerlijke, met de jaren alleen maar beter geworden zang. Genieten van z’n superieure gitaarspel. En genieten vooral ook van z’n prachtige, niet zelden persoonlijke filosofische en spirituele inzichten uitdiepende teksten. Een drietal daarvan zijn overigens co-writes met z’n (ook door ons zeer) gewaardeerde collega’s David Olney, John Hadley en Thomm Jutz. Met die laatste pende Vanderveen het weliswaar ingetogen, maar bijzonder warmbloedig gebrachte folkdeuntje “Believe”, een soortement ode aan het geloof in alles wat je als mens sterken kan. Met Olney en Hadley dan weer het “Beat The Record” afsluitende duo “Wavelength” en “Sad Saturday Night”. Het één een pracht van een rootspopliedje over dat soms zo bevreemdende gevoel van met iemand helemaal op dezelfde golflengte te zitten, het andere, gebracht door alle betrokken protagonisten samen, het misschien wel allermooiste nummer op “Beat The Record”, een wolk van een in hartzeer badende akoestische slow country song.

Andere, zonder uitzondering minstens even beklijvende momenten: openingsnummer “Bottomless Heart”, dat mede dankzij een markante harmonicabijdrage louter muzikaal gezien nogal nadrukkelijk in het kielzog van de jonge Dylan verzeild geraakt, “Believe”, een wolk van een dromerig luister(pop)liedje, het volop van een bluesy feel profiterende “The Abyss”, het voorzichtig Youngiaanse “Solid Love”, de pianoballade “Driftwood” en het ook al van een intraveneuze shot akoestische blues bediende “Funny Mirror”.

Vanderveen komt hier op de keper beschouwd meer dan ooit erg dicht in de buurt van voorbeelden en notoire groten der aarde als een Bob Dylan, een Neil Young, een Townes Van Zandt, een Guy Clark en – Waarom ook niet? – een David Olney. Hij legt de lat voor z’n concurrentie alleszins weer ontzettend hoog!

Benny Metten, Ctr. Alt. Country maart 2014

 

 

Recensie BEAT THE RECORD Rootstime, maart 2014

In de wereld van folk- en rootsmuziek is Ad Vanderveen al sinds meerdere jaren gekend als een veelschrijver van prachtige liedjes in het genre. In de voorbije drie jaar alleen al passeerden er vier albums van deze 57-jarige Nederlandse singer-songwriter met “Live At Crossroads”, Days Of The Greats”, het samen met ‘The O’Neils’ opgenomen “Live Labour” en zijn recentste studioalbum “Driven By A Dream”.

Onverstoord componeerde de man verder en hij heeft nu weer twaalf nummers bijeen gepend die op zijn nieuwste en 20e album “Beat The Record” muzikaal werden vereeuwigd. Het nummer “Little Did We Know” dat u op bijgaande video kunt beluisteren schreef Ad Vanderveen samen met songwriter en producer Thomm Jutz uit Nashville, Tennessee.

Twee andere erg mooie tracks “Wavelength” en “Sad Saturday Night” waren dan weer het resultaat van een intensieve samenwerking met de Amerikaanse folkzanger en songschrijver David Olney en Americana-songschrijver John Hadley. Zeer minimaal qua instrumentatie brengt Ad Vanderveen deze helemaal live opgenomen liedjes met enkel een piano of akoestische gitaar in aanslag, hier en daar verrijkt met enkele akkoorden op mondharmonica, zoals in de openingstrack “Bottomless Heart”.

Als je naar deze man luistert, geloof je elk woord dat hij vertelt en de emoties die hij in zijn poëtische songteksten verwerkt zijn oprecht. Het beklijvende “Believe”, liefdesverhalen “Solid Love” en “Love You’re Offering”, pianoballad “Driftwood” en het melancholische “Stray”: Ad Vanderveen brengt deze akoestische nummers met meer gevoel voor Americana-muziek dan de meeste Amerikanen zelf ooit zouden kunnen opbrengen.

Wat ons telkens weer verwondert bij het beluisteren van een plaat van deze artiest is dat een liedje eigenlijk steeds beter wordt naarmate het simpel en sober gehouden wordt, deels omdat je daardoor bijna gedwongen wordt om naar de teksten te luisteren.

Eigenlijk verdient Ad Vanderveen veel meer (h)erkenning in de hedendaagse muziekwereld, maar of hij daar zelf echt veel belang aan hecht durven we met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid serieus betwijfelen. Ons zal hij echter altijd kunnen blijven bekoren en u kunt zich daar kosteloos bij aansluiten.

(valsam)

www.rootstime.be

Recensie BEAT THE RECORD Keys & Chords, maart 2014

Na een intermezzo dat opgevuld werd met twee liveregistraties, een van The O’neils en een soloconcert voor de Nederlandse rootszender Americana Radio komt de Nederlandse wereldburger alweer met een studioproject aanzetten. Project is mischien een wat oneerbiedige benaming voor dit fraaie werkstuk dat ‘Drivin By A Dream’ en ‘Days Of The Greats’ opvolgt. Het gaat meer dan ooit om de inhoud, Ad verwerkt zonder productionele tussenstappen zijn ervaringen en ideeën. ‘Beat The Record’ verzamelt een dozijn songs die de afgelopen twee jaar op de meest uiteenlopende locaties rijpten en nu in een sobere akoestische setting, zonder overbodige ornamenten werden opgenomen. Het heeft wellicht vooral met de prominente aanwezigheid van de harmonica en opbouw te maken dat de openingssong ‘Bottomless Heart’ angstvallig in de buurt van de verrichtingen Dylan meandert. De grootmeester blijft samen met Townes Van Zandt, Neil Young en vroegere pioniers als Woody Guthrie een van de inspirerende voorgangers maar Vanderveen ontwikkelde ondertussen een persoonlijke, doodeerlijke benadering. Met ‘Believe’ krijgen we meteen een bijzonder fraai voorbeeld van Vanderveens beschouwend muzikaal proza. “Believe in what you‘re seeing, believe in God above, holding on to hope and mostly you believe in love”. Het overige songwerk zoals het op bluesy fingerpicking leunende‘The Abyss’ en ‘Solid Love’ en de wondermooie pianoballade ‘Driftwood’ halen moeiteloos hetzelfde hoge niveau. Onvolprezen collega’s aan de overkant van de oceaan Vanderveen tonen meer dan vrijblijvend respect voor de man, zo blijkt. ‘Little Did We Know’ werd samen met Thomm Jutz gecomponeerd en het dromerige ‘Wavelength’ en ‘Sad Saturday Night’ kwamen tot stand met hulp van David Olney en John Hadley die Ad daadwerkelijk ondersteunden in The Cabin in Nashville. ’Beat The Record’ bevestigt andermaal de reputatie van een van de betere singer-songwriters van het continent met een staaltje puur vakmanschap. Cis Van Looy (****)

Keys And Chords March 14

Recensie BEAT THE RECORD Lust For Life, maart 2014

LUST FOR LIFE- GETIPT (Tjerk Lammers)
Ad Vanderveen- Beat the Record
Nederlands beste singer-songwriter ontdekte dat hij de naakte schoonheid van de eenvoudige demo- opnames van zijn twaalf nieuwe liedjes nooit zou kunnen overtreffen met een luxe studioproductie. Daarom zet hij ze onopgepoetst op zijn nieuwste album en overtreft daarmee zichzelf.
Tiptrack: The Abyss.

Ad Vanderveen BEAT THE RECORD ****
Ad Vanderveens pakweg twintigste studioalbum is eigenlijk geen studioalbum. Onze beste singer-songwriter schreef twaalf nieuwe liedjes, nam negen daarvan lekker voor zichzelf op, en ontdekte dat die demo’s onovertrefbaar goed klonken. Waarom opnemen in een studio vol toeters en bellen, als je originele opnames al zo’n eerlijke, indringende, sfeervolle, heldere sound hebben? Ad besloot zijn liedjes gewoon zó op CD te zetten, zonder poespas. Verstandig, want deze songs over geloof, hoop en liefde kunnen niet beter klinken: een man met zijn akoestische gitaar, mondharmonica en soms een piano, orgeltje of enkele stiekem ingeplugde janksnaren.
En natuurlijk die stem, uit duizenden herkenbaar, indringend en heel erg Amerikaans. Of Canadees, want daar schijnen veel van Ad’s voorvaderen vandaan te komen. Is er dan helemaal geen studio aan te pas gekomen? Jawel, Ad reisde naar Nashville om de liedjes die hij samen met anderen schreef (twee stuks met David Olney en John Hadley en eentje met Thomm Jutz) op te nemen in Hadley’s thuisstudio, waarbij Olney op Sad Saturday Night meezingt.
Opnames zonder opsmuk, dus net zo ontwapenend als de rest. Less is more zeggen Amerikanen dan. Gelijk hebben ze.
Tjerk Lammers, Lust For Life-maart 2014.

Recensie BEAT THE RECORD Nederlands Dagblad

★★★★✩

Beat the Record

Ad Vanderveen. Sonic Rendezvous / Vanderveen Records

Een dikke dertig jaar timmert de sympathieke zanger, gitarist en tekstschrijver Ad Vanderveen (Hilversum, 1956) nu al aan de muzikale weg. Dat gebeurt in een serie van vrijwel elk jaar een nieuwe plaat met zelfgeschreven liedjes, stevige maar subtiele zang en Engelstalige teksten die ergens over gaan. Vanderveen wisselt voortdurend van klankkleur. Een elektrisch getoonzette plaat wordt vaak afgewisseld door ingetogen, akoestisch materiaal.

Deze keer is het een intieme soloaffaire, met een inhoud die de vergankelijkheid van lichamelijk leven en de onsterfelijke ziel van de liefde als zeilen op een boot laat interacteren. Vanderveen wordt vaak ten onrechte vergeleken met Neil Young, hij is kleinschaliger in zijn ambities en brengt meer mozaïek in zijn kunst aan; daardoor hoort hij thuis in het rijtje Guy Clark, Calvin Russell en wijlen Townes Van Zandt. En vooral David Olney, die met John Hadley drie van de twaalf songs schreef voor dit prachtige album.

Heel mooi zijn ‘The Abyss’ en ‘Driftwood’.

Het mooiste lied is ‘Believe’. Geloof in God, schoonheid, hoop en liefde.

(HV) Nederlands Dagbald, Maart 2014