Denver Nevada recensie www.ctrlaltcountry.be

AD VANDERVEEN “Denver Nevada (Still Life)” (Continental Song City)
(5*****)
Aan goede tot zelfs ronduit uitstekende Americana releases vooralsnog geen gebrek in 2018, maar deze schatten we hier toch nog net wat hoger dan de meeste daarvan in. Een nieuwe van Ad Vanderveen, da’s sowieso altijd al een feest, maar deze is in al zijn bescheidenheid niks minder dan hors catégorie. Dit is een singer-songwriter masterclass. Eenvoud verheven tot kunst. Met songs onder meer opgehangen aan inmiddels zo ongeveer tot op het bot afgekloven universele thema’s als eenzaamheid en verlangen, dat wel, maar toch. In de vakbekwame handen van Vanderveen veranderen deze terstond weer in goud. De Midas touch noemen ze zoiets.
Gek, om dezelfde man zich in openingsnummer “Another Song” aan de zijde van collega John Gorka horen af te vragen, of hij ooit nog wel eens een liedje schrijven zal. Wij kunnen het ons amper anders voorstellen, beste Ad! Zeker als ze van dezelfde oorstrelend mooie kwaliteit eruit blijven rollen als dingen als de ingetogen desolate beauty “Big Old Lonely Feeling”, als de ook al bijzonder fraaie, met fijne blazers opgewaardeerde schuifelaar “Backroads Of Hope”, als het op de keper beschouwd met een anagram van de eigen naam als titel gezegende “Denver Nevada”, als het zomers heupwiegende, aan een Canadese zegswijze opgehangen “Wooden Shoes, Wooden Head”, Wouldn’t Listen” of als de berustende ballad “My Sweet, Crushed Angel”. Iets wat je eigenlijk eerder uit de koker van iemand als een Willie Nelson verwachten zou, dat laatste liedje. En dat bedoelen we dan als een serieus compliment.
Voor de productie van deze aanrader van formaat tekende Pete Fisher (ook bas en percussie). Andere erbij betrokkenen waren onder meer Kersten de Ligny (zang en percussie), Rene Kaaij (piano, keyboards, accordeon, conga’s, drums, omnichord en zang, Jim Morrison (viool), Frans Cornelissen (trombone), Wouter van Bemmel (trompet), Linley Hamilton (eveneens trompet) en Rogier van der Erve (drums). Zelf nam Vanderveen naast de zang ook gitaar- en harmonicawerk en wat pianovlijt voor zijn rekening.
Van de vele, vele Ad Vanderveen-platen in ons bezit is deze in no time uitgegroeid tot onze absolute favoriet. Een plaat bestemd voor de eeuwigheid!
(Benny Metten)

Denver Nevada recensie ingeplugd.nl

http://ingeplugd.nl/node/664

Denver Nevada (Still Life) is een van de fijnere albums van het eerste kwartaal. Fijn is een beetje een raar woord, maar ik kan geen beter woord vinden dat de begrippen goed, sympathiek en prettig om naar te luisteren omvat. Dit is namelijk allemaal van toepassing op het zoveelste album van Ad Vanderveen, Nederlander met Canadese genen. Net als Ted-Jan Bloemen, die andere mix van Canada en Nederland, is Vanderveen van gouden klasse.
Het album bevat elf no nonsense americana-liedjes en opent sterk met Another Songwaarin sporen van Neil Young doorklinken. Akoestische gitaar, harmonica, die nasale stem, het klinkt meteen vertrouwd. Een vergelijking met Neil Young heeft Vanderveen trouwens helemaal niet nodig, want de kwaliteit van zijn songwriting en performance zijn het niveau van zo’n discussie allang voorbij.
Vorig jaar bracht Vanderveen twee albums uit en nu is er alweer een nieuw album. Droogt de bron dan nooit op? Die vraag beantwoordt hij meteen zelf in dat Another Song, een bescheiden duetje met John Gorka. En hoe dat allemaal zo komt zingt hij in Denver Nevada (Still Life), een nummer met vaart, melodie en tempowisselingen, een leuke woordgrap ook. Heel mooi geïnstrumenteerd allemaal, let even op die dansende basnoten. De muzikaliteit is trouwens over het hele album schitterend, met blazers en strijkinstrumenten als extra lagen. Mijn favoriet is Blackbird Singing a Blue Note, een ode aan de natuur – vind ik – en sowieso een lied van een prachtige eenvoud. Allemachtig wat is dit goed! Maar ook die tien andere nummers zijn van een constante, hoge kwaliteit.
(Frans de Jonge)

Denver Nevada recensie www.gezien-gehoord.nl

Ad Vanderveen mag in de Folk en roots-scene tot een van de meest productieve singer-songwriters gerekend worden. Sinds de 90er jaren heeft deze bezige bij al meer als 30 potten honing geproduceerd en lijkt niet te stoppen. Op 16-02-2018 staat er een nieuwe pot op de planken waarop het etiket Denver Nevada (Still Life) geplakt zit. Hierbij eindigt het ‘bijen-verhaal’, want als je het deksel los schroeft zul je geen honingzoete liedjes vinden, maar kwalitatief hoogstaande composities, waarvan sommige een sfeer op roepen van een roadtrip dwars door de USA. Het plaatsje Denver zul je daarbij niet in Nevada tegen komen want dat bestaat niet, maar deze letters vormen gezamenlijk wel een anagram voor Ad Vanderveen. Leuke, doordachte vondst.
Ook leuk zijn songs als Wooden Shoes, Wooden Hearts, Wouldn’t Listen en In The Name Of Rock ‘n Roll, die deze cd een bepaalde vrolijkheid meegeven.
Een gerenommeerd artiest als Ad Vanderveen heeft vele bewonderaars (ik noem alleen maar Van Morrisson, die hem voor verschillende concerten uitnodigde als support-act), waardoor hij dus uit top gastmuzikanten kan kiezen. De begeleiding is dus prima op Ad zijn stem aangepast en zorgen vooral op melancholische songs als Castles, Denver Nevada, Blackbird Singing A Blue Note, My Sweet, Crushed Angel en het gesproken Ruminations voor de juiste sfeer. Overtreffende trap is daarbij de afsluiter Aftertought – Groveling Grandeur, waar deze muzikanten hun moments of fame pakken en het lied naar een climax tillen.
Ad voelde zich zeer vereerd dat John Gorka – één van zijn idolen – bereid was om met hem een duet te zingen op Another Song, waarmee deze cd, waarin stijlen als country, Folk, rock, jazz en zelfs klassieke muziek in elkaar vloeien, geopend wordt.
Liefhebbers van de betere Folk en roots muziek zullen bij aanschaf van “Denver Nevada (Stil Life)” niet teleurgesteld zijn!
© Harm Lutke

Denver Nevada recensie altcountryforum

http://www.altcountryforum.nl/2018/02/14/ad-vanderveen-denver-nevada-still-life/

Een nieuwe plaat van de in Hilversum geboren verhalenverteller Ad vanderveen doet uw recensent altijd hongerig naar uitkijken. Zijn 31ste of 32ste geloof ik. Ben de tel kwijtgeraakt. Maar ja, bij een productieve artiest die ruim veertig jaar muzikaal actief is moet je mij het maar niet kwalijk nemen als ik een album over het hoofd zie. Ad is een vaste waarde in de eredivisie van het singer-songwriter/americana wereldje. Iemand met Canadese roots, die door zijn lijzig stemgeluid en enorme emotionele intensiteit in zijn spel op de elektrische gitaar zich als een schaduw beweegt van de rock ‘n roll dinosaurus Neil Young. Waar Neil de laatste jaren met de begeleiders van The Promise Of The Real met de meest goede bedoelingen aanmoddert en incidenteel opleeft bezit Ad met zijn 61 jaar nog steeds de gave mij met een imposante plaat te verrassen. Het nieuwe album “Denver Nevada (Still Life)” waarvan de titel een anagram is van de volledige naam van de musicus begint al sterk in het openingsnummer Another Song. Op het nummer waar Ad mag rekenen op de vocale steun van John Gorka grijpt hij samen met een fijn muzikantenclubje stilistisch terug naar de begintijd van Neil Young. Vervolgens waaiert “Denver Nevada” vele kanten op. Van fijne, ingetogen liedjes (Castles, Ruminations) tot melancholische schoonheid met Ads expressief gitaarspel, een accordeon en een drietal blazers (Back Roads Of Hope/Wooden Shoes). Net als op zijn eerdere platen kiest Ad ook dit keer niet voor directe bevrediging. “Denver Nevada” heeft tijd nodig, maar dan staan de armhaartjes wel recht overeind. Een geweldige aanvulling op zijn toch al van kwaliteit uitpuilende discografie.
(Johan Schoenmakers)

Denver Nevada (Still Life) album info

AD VANDERVEEN – DENVER NEVADA (Still Life)

Denver Nevada is a place that is not real, it’s made up. But it is real in the sense that it’s an anagram for Ad Vanderveen. As for Still Life; all meanings of the term can apply in this case.
Desolation, serenitiy; scenes like in an Edward Hopper painting or a David Lynch movie or come to mind when listening to the singer-songwriter’s new album.
Existential themes such as solitude, longing and resignation are expressed throughout the lyrics.
But the album is also about the inexplicable and unstoppable drive and necessity to keep writing and creating.
Vanderveen can be counted among the most prolific songwriters in the new folk and roots genre, with an impressive number of albums to his name since the early 90s.

As a person and a craftsman Ad is mostly geared towards growth and development and he tends to keep away from matters not involving music or spirituality. Dealing with issues like name, fame and big sales numbers is not one of his priorities.
Among music lovers and critics, colleagues and peers however, he is highly regarded as a songwriter and musician; none other than Van Morrison, after hearing Ad’s album Worlds Within, personally invited him as his opening act in July 2017.
Another one of Vanderveen’s long-time favorites, John Gorka, joins on Denver Nevada’s lead off track in the duet Another Song.

Denver Nevada strikes a certain melancholy atmosphere and mood that underscore the poems and lyrics at the core of the songs. The style can best be described as contemporary folk with influences of rock, jazz and classical music. The songs and instrumentation are based on acoustic guitar and vocal; accompanied by piano, electric guitar, bass, percussion/drums, harmony vocals and augmented by strings and horns.

Ad’s previous album Worlds Within was hailed as a ‘classic’ in roots-americana circles and considered to be one of his best works. Fortunately the well has not run dry yet and those initiated say the sequel Denver Nevada will top the former one, journeying further and deeper into new territory and changing soundscapes. Ad Vanderveen keeps on challenging himself and the roots music audience!
.
Denver Nevada is scheduled for release on february 16 2018 through CRS Records.

 

New album announcement

AV is in the final stages of recording a new album set for release early january 2018.
The record titled ‘Denver Nevada’ features 11 new compositions.
The follow up to Worlds Within journeys further into new territory and changing soundscapes.
The music can be described as contemporary folk with rock, jazz and classical overtones.
The lyrics and poems deal with such existential themes as desolation, longing, resignation and, of course; love, both on a personal level and a universal one.
Arrangements and instrumentation are based on acoustic guitar and vocal, accompanied by piano, electric guitar, bass, drums/percussion, and augmented by strings and horns.

Tracklist reads as follows:

1 Another Song
2 Big Old Lonely Feeling
3 Backroads Of Hope
4 Castles
5 Denver Nevada
6 Ruminations
7 Wooden Shoes, Wooden Head, Wouldn’t Listen
8 Blackbird Singing A Blue Note
9 In The Name Of Rock’n’roll
10 My Sweet, Crushed Angel
11 Afterthought – Groveling Grandeur

Stay tuned for preview and updates!

Worlds Within CD review altcountry.nl

Ad Vanderveen – Worlds Within
http://www.altcountry.nl by John Gjaltema ****

Met Worlds Within (SongSense Music/Sonic Rendezvous) onderzoekt Ad Vanderveen niet alleen zijn innerlijke bewustzijn; zijn introspectieve reis voert tevens langs een nieuw muzikaal decor waarin klassieke muziek en folk samenkomen als een aanzet naar een betere wereld. Op The Garden Of Gone Gloryverkeert de singer-songwriter ‘in the presence of perfection’. Het zijn geen loze woorden. Vanderveen pretendeert op 60-jarige leeftijd geenszins de wijsheid in pacht te hebben. Toch maakt een nummer als Sinking In Doubtduidelijk dat naarmate de tijd verloopt je de balans kunt vinden in de wetenschap dat je na de val ook weer kunt opstaan. En dat jammeren je niet verder zal helpen. ‘Yes to the torture of impossible love’, zingt hij en zoals hij dat doet klinkt het volstrekt geloofwaardig (Impossible Love). Op All The Waiting maakt Vanderveen duidelijk dat het leven een kwestie is van geven en nemen. En uiteindelijk zijn we allemaal gevangen in tijd en ruimte. Gezongen als een door twijfel overmande Neil Young in topvorm met zangeres Kersten de Ligny in de rol van Nicolette Larson. De Nederlander maakt overigens al jaren veel interessantere muziek dan het voorbeeld uit zijn beginjaren. Vanderveen (zang, gitaren, mondharmonica, banjo) heeft op Worlds Within een nieuwe bron aangeboord met deze symbiose van folk en klassiek. Zijn begeleiders op trombone, tuba, staande bas en fluit zorgen voor verdieping van een sound die verder wordt opgetrokken door toetsen, bas en drums. Passend bij de balans die Vanderveen heeft gevonden op zijn innerlijke zoektocht.

Worlds Within Cd review in No Depression by Lee Zimmerman

Ad Vanderveen Goes Deep With Worlds Within
Ad Vanderveen – Worlds Within

BY LEE ZIMMERMAN
MAY 29, 2017

Ad Vanderveen’s reflective musings give his songs a quiet charm that’s all but irresistible, one reason his work makes him the absolute epitome of an accomplished acoustic bard whose tools of the trade come in the form of a guitar, a melodious voice and a songs flush with heartfelt sentiment. Happily then, his lovely new album, Worlds Within, stays true to that template, a sensitive yet stirring folk-infused set of songs that’s rich in sumptuous melodies and astute observations. It’s exceptional as always, and these sublime soundscapes offer ample reason why that judgement is beyond reproach. There’s any number of affirmative examples herein — the melodious album opener “Worlds Within,” the sweet, serendipitous “Sinking in Doubt,” the gleefully optimistic “Mystery — but in truth it would be hard to single out any song that didn’t maintain an obvious air of optimism. Still, those looking for a standout song or two would be well advised to check out one of the more tender tracks like “Impossible Love” or the jaunty “Changing Like the World,” an example of upbeat optimism from one whose supple musings are generally cast in meditative mode. Better yet, sample “Bigger Picture,” an absolute anthem of optimism.

Worlds Within represents the latest chapter in a 40 year career that’s seen Vanderveen quietly plying his craft for a dedicated group of fans and devotees both here and abroad. Those who have interest in catching up with his earlier efforts would be best advised to check out 2015‘s two disc anthology, Presents of the Past/Requests Revisited, an excellent collection that culls tracks from several of his earlier efforts. Suffice it to say that those looking for a calming respite from a chaotic world could do no better than to allow Vanderveen’s songs to serve as the soundtrack.

Worlds Within CD recensie Folkroddels

Met de muziek van Ad Vanderveen gaat er een onvermoede wereld open… (CD)

Ad Vanderveen (Hilversum, °1956) is een Nederlandse singer-songwriter, die gestaag verder werkt aan een imposant oeuvre. Die zin zou eigenlijk perfect overbodig moeten zijn, want critici en kenners dragen de man op handen, maar het grote publiek kent hem niet. Bij een voorzichtige rondvraag bij kennissen die frequente concertbezoekers zijn en goed op de hoogte zijn van het reilen en zeilen in de muziek buiten de mainstream, blijkt hij een blinde vlek. Pakweg een jaar of dertig geleden was het nog mogelijk om aan te bak te komen met kwaliteitswerk, maar daar zijn de bizz en de media niet meer mee bezig: of je bent alles voor hen, of je bestaat niet, er is geen tussenweg. Bon, we maken er ons verder niet dik (meer) in. De kruistochten zijn voorbij.

Wie daar allerminst mee bezig is, is Ad Vanderveen zelf. ‘Doe wel en zie niet om’. Al heeft hij wel wat om naar om te zien: na de ontbinding van rockband met wortels Personnel, brengt Ad zijn eerste eigen cd uit, ‘Travel Light’, eigenlijk verzameld werk uit ‘91-’92 voor een FM-radioprogramma. Met ‘Sooner Or Later’ (1994) en ‘Brandnew Everytime’ (1995; met medewerking van David Olney, singer-songwriter van stand) gaat het echt aan het rollen. In de jaren daarna komen albums waarop Ad zijn enorme voorliefde voor Neil Young niet onder stoelen of banken steekt. Hij heeft zelfs een nieuwe band, niet toevallig de O’Neils genaamd. Met de eeuwwisseling vinden we hem terug in Texas, waar hij samenwerkt met twee andere groten uit het betere lied, Eliza Gilkyson en Iain Matthews, onder de groepsnaam More Than A Song.
De duoplaat met Matthews, ‘The Iain Ad Venture’, is een hoogtepunt in zijn loopbaan tot dan. Dat geldt ook voor ‘The Moment That Matters’ (2003) We besparen u verder de lijst van de cd’s die hij solo, in duo of met de O’Neils uitbrengt, al hebben we persoonlijk een boon voor ‘Fields Of Plenty’ (2005), ‘Ride The Times’ (de tweede plaat van The Iain Ad Venture uit 2010) en ‘Days Of The Greats’ (2011) die ook internationaal erkend wordt als een meesterstuk. Twee constanten: zijn intussen ruim twintig releases zijn stuk voor stuk de moeite en bevatten telkens weer songs die blijven hangen; bovendien hoor je sinds jaar en dag als zangeres en backing vocaliste Kersten de Ligny, die ook mevrouw Vanderveen is.
En nu is er ‘Worlds Within’, waar Ad, intussen de zestig voorbij, als vanouds fijne melodieën uit zijn mouw schudt en daar tien wonderlijke stukken uit puurt die hij op maat schreef van zijn zoetgevooisde stem. Vanzelfsprekend zorgt Kersten voor de harmonieën en een uitgebreide ploeg zorgt voor een succulente invulling, die even trefzeker als sober is. Bassist Pete Fisher zorgde voor een kraakheldere productie. De titel geeft goed aan waar het in ‘Worlds Within’ om draait: ieders universum is samengesteld uit hoogstpersoonlijke mijmeringen, het ‘heel aalleen in het heelal’ gevoel met al het leuke en minder leuke dat er deel van uitmaakt: ‘Gotta find freedom and refuge in a real thing / Disappear in the skies within / Can’t follow me there / Where it’s alone and all one / All alone and all one’.
‘The Garden Of Gone Glory’ is zo’n leuke kant van ons innerlijke bestaan, wanneer je terugdenkt aan wat voorgoed voorbij is, maar dat je koestert: ‘There was you and me and poetry and hearts all opened up’. Mondharmonica (Ad zelf) en dwarsfluit (Bianca De Vrind) kleuren het fleurige wandelpad. ‘The Garden Of Gone Glory’ barst van de lyriek, maar zoals altijd weet Ad de valkuil van de goedkope emotie te vermijden. Deze song is een nieuwe parel aan de kroon, wat ook geldt voor het dromerige ‘Impossible Love’, iets verderop. Meer klassieke americana vinden we in ‘Sinking In Doubt’, ‘Mystery’, ‘Changing Like The Wind’, ‘All The Waiting’ en ‘Affirmation Blues’, songs, die nogmaals bewijzen welke gedegen songsmid Vanderveen wel is. Heel straf is het voorlaatste nummer ‘Bigger Picture’ (waarop, net als bij de opener, trombone- en bastubaspeler Frans Cornelissen zijn stempel drukt… En opnieuw die dwarsfluit!): in een rechtvaardiger bestel was dit een onontkoombare (radio)hit. Het slotnummer ‘Rise Up’ zet ‘Bigger Picture’ voort als een soort van coda, een verstild einde. Het is een sublieme vondst die ‘Worlds Within’ nog een speciaal cachet geeft…
In onze hedendaagse wereld kan je gelukkig via streaming, YouTube en vele andere kanalen platen als ‘Worlds Within’ beluisteren. We kunnen alleen maar hopen dat mensen hun oor te luisteren leggen, want met de muziek van Ad Vanderveen gaat er een onvermoede wereld open…

Antoine Légat.

Worlds Within recensie Rootstime

Hoewel hij net zestig jaar is geworden, kunnen we de Nederlandse singer-songwriter Ad Vanderveen zeker niet verwijten dat hij zich rustig op zijn pensioen aan het voorbereiden is. De folk- en Americana-liedjes zingende troubadour heeft namelijk pas zijn 30e album uit zijn meer dan 40 jaar durende muzikale carrière voorgesteld.
Het tien tracks tellende album “Worlds Within’” volgt iets meer dan één jaartje op zijn laatste prachtige dubbelalbum “Presents Of The Past / Requests Revisited” waarin hij een overzicht van de beste songs uit zijn lange loopbaan presenteerde. Op deze nieuwe cd verlengt hij opnieuw zijn langjarige muzikale samenwerking met levenspartner en zangeres Kersten de Ligny (wat passen die twee harmonieus samen zingende stemmen toch schitterend bij elkaar!).
Producer van “Worlds Within’” is bassist Pete Fisher, terwijl René Kaaij de zwart-witte klavieren van piano, Hammondorgel en accordeon bespeelt, Frans Cornelissen op trombone en bastuba blaast, Bianca de Vrind op fluit excelleert en Timon van Heerdt op contrabas en Nico de Gooijer en Rogier van der Erve op drums voor de ritmische begeleiding bij de tien songs zorgen. Ad Vanderveen zingt al deze zelf gecomponeerde nummers en speelt daarbij op gitaren, banjo en mondharmonica.
Dat dit weer een zeer professioneel klinkende plaat is geworden hoeven we eigenlijk al niet meer te vertellen. De verhalende gedichten op muziek die Ad Vanderveen componeert getuigen ook nu weer van zijn uitzonderlijke talent en klasse, zowel als zanger en als songschrijver van tijdloze liedjes. Het mooiste aan de muziek van deze Nederlander vinden wij de soberheid in de instrumentatie, die altijd wel duidelijk en voldoende aanwezig is, maar vooral subtiel en vaak akoestisch blijft en nooit echt nadrukkelijk op het voorplan treedt.
Daarmee geeft Ad Vanderveen aan dat hij de woorden bij deze liedjes toch nog altijd het belangrijkste deel van zijn creatief werk vindt. Tekstueel sterke songs op deze plaat zijn o.a. titeltrack “Worlds Within’”, “Sinking In Doubt” (zie live vertolking op bijgaande video), “Changing Like The Wind”, “Affirmation Blues” en “Rise Up”. Maar is er ook plaats voor mooie liefdesliedjes dankzij o.a. “Mystery”, “Impossible Love” en het naar Neil Young’s akoestische jaren ’70-werk lonkende “All The Waiting’.
Moet het nog gezegd worden dat deze 30e plaat van Ad Vanderveen alweer zal getuigen van zijn vakmanschap en professionalisme en zeker ook als een mooie aanvulling van uw platenverzameling kan gelden. Hij is nog lang niet uitgezongen en iets in ons doet vermoeden dat we al snel weer nieuw werk van deze sympathieke en hardwerkende singer-songwriter zullen mogen tegemoet zien.
(valsam)