Reviews

‘The Barn Basics’ limited edition CD

Reviews, Uncategorized

Especially for those interested in acoustic music, an independent limited-edition CD with an acoustic version of the 2016 ‘The Stellar Cellar Band’ CD will be made available. This high-quality recording was made in an old barn with acoustics and an atmosphere very well suited to the music.

Alongside Vanderveen on vocals/guitars/harmonica is his partner and long-time musical companion Kersten de Ligny on harmony vocals, autoharp and percussion.
Where ‘The Stellar Cellar’ can be said to have more of an urban rock’n’roll vibe, ‘The Barn Basics’, as is to be expected, emphasises the folk and country aspects of the music.
This sparse setting makes for a very up close and personal listening experience, with the focus on the lyrics, chords and emotional content at the heart of the songs.
The Barn Basics will be available in a limited run parallel to the release of The Stellar Cellar Band  CD on March 11 2016.

Pre orders now on our store page.

 

 

‘Presents Of The Past / Requests Revisited’ Press-info sheet Blue Rose Records

Reviews

AD VANDERVEEN

For more than 20 years this renowned Dutch singer-songwriter has been one of the most consistent and reliable artists on the roots rock/Americana scene. Hardly a year goes by without a release from him, some years there may even be two CDs or a double album. The original plan for 2015 was to tackle a long-planned project and record new versions of his most-requested songs at live shows: But during the year-long recording process he experienced bursts of creativity and wrote song after song. Thus we now get a new Ad Vanderveen opus featuring two CDs in lovely packaging entitled Presents Of The Past/Requests Revisited.

Ad Vanderveen was born in 1956 in Hilversum/Netherlands but half of his family hails from Canada. And obviously, those are the genes that make themselves heard. Since the early 1990ies he has been bringing his music to clubs all around Europe, later on all around the world. These days, along with Hank Shizzoe, Markus Rill and Iain Matthews (all of them fellow Blue Rose artists), he is one of the foremost European musicians with close ties to the American storyteller culture. Ad Vanderveen is a very communicative type who enjoys collaborations. On more than twenty albums and in uncountable live shows he has collaborated with top-shelf artists like Eric Andersen, David Olney, Al Kooper, Herman Brood and Eliza Gilkyson. In recent years he enjoys performing with his partner, talented singer Kersten DeLigny, and from time to time he reactivates the Iain Ad Venture (with Iain Matthews).

His new album is dedicated to relaxed, mostly acoustically arranged Americana, cementing Ad Vanderveen’s reputation as a keen-eyed, detailed lyricist and versatile performer. With his voice and instruments he is able to convey mood and atmosphere in a way that only the greats of the genre can: Guy Clark, Rodney Crowell, Gordon Lightfoot, Townes Van Zandt, and, yes indeed, Neil Young. The CD with ten new, self-penned songs starts with ‘Welcome To my Kitchen’ with acoustic guitar, striking dobro and Vanderveen’s mature, earthy, storytelling voice. The following title track adds discreet percussion, lap steel and Kersten DeLigny’s beautiful voice to the mix. ‘Well That Never Runs Dry’ captures the early 70ies Dylan/Young sound with slightly more opulent instrumentation including harmonica, banjo, organ, backing vocals, a delicate electric solo and a meandering acoustic country rhythm not far from Blood On The Tracks or Harvest. And so it goes: ‘Long Ride’, the John Prine-y ‘Small Time Real Life Stories’, the banjo-and-accordion-framed ‘Another Life’, ‘The Future Has Changed’ with percussion, sparkling piano, harmonica and enchanting duet vocals by Lynn Miles. This all sounds organic, natural, effortless. ‘Music Waiting For The Words’ follows, a lesson from the songwriter’s workshop, ‘World So Crowded’ and the moving finale ‘Sister’, a sensitive folk ballad, Townes van Zandt-style.

Seamlessly Vanderveen segues to Requests Revisited, this remarkable double album’s second disc. This batch of ten re-recorded songs starts with a brisk country-rock version of ‘First Feeling’. ‘Anchor’ with its complex phrasing may remind listeners of David Crosby. This composition’s mystical character is supported by a string trio, DeLigny’s harmonies and sparkles of electric guitar. ‘Blues So Bad’ features great dobro/bottleneck parts while ‘Emigrant Family’ is an extremely laid-back acoustic country rock number a la Neil Young and Nicolette Larson. ‘The Moment That Matters’ has been rearranged into a profound ballad with piano and strings. ‘Well Of Wonder’ comes back as a pedal steel-drenched alt.country noir hymn before it shifts gears into an electric powerhouse, halfway through the eight-minute epic. ‘Soul Power’ – on stage often loose and extended – morphs into a tight three-minute stomper. ‘Wonders Of The World’ is an elegiac piano number, once more demonstrating Ad Vanderveen’s fondness for Neil Young while ‘Driftwood’ emerges as a melodic Americana/folk rocker.
In the meantime the Dutchman has shed his folkie skin and plugged in for real. The official album closer ‘Still Now’ leads into a long feedback fade before the epic, hidden bonus track ‘Water Under The Bridge’ in the course of its 19:57 minutes (!) mutates into a mighty amalgam of ‘Cortez The Killer’ and ‘Like A Hurricane’ while Ad Vanderveen leads a big band rockestra with four electric guitarists, keyboarder, bassist and drummer incorporating an American studio session featuring Leland Sklar and Harry Stinson – what an amazing finish!

Big parts of Presents Of The Past were recorded live in the Acoustic Alley of the Theater de Steeg in Den Haag. Overdubs and the sessions for Requests Revisited were recorded at Seafront Music Studio in Den Haag. Vanderveen plays most instruments: acoustic & electric guitars, banjo, harmonica, autoharp, bass and percussion. Kersten DeLigny provides her essential backing vocals. Seafront owner, co-producer and multi-instrumentalist Rene Kaaij (drums, bass, keyboards, accordion, percussion, backing vocals), Timon Van Heerdt (acoustic bass, lap steel, mandoline) and Rob Van Duuren (Pedal Steel) also contribute to this great project that will further enhance Ad Vanderveen’s standing in the international Americana scene.

Blue Rose Records – Rauheckstr. 10 – 74232 Abstatt/Germany – phone +49-(0)7062-955444 – fax +49-(0)7062-64375
eMail: info@bluerose-records.com – website: http://www.bluerose-records.com

Presents Of The Past/Requests Revisited review/article in No Depression-Americana Abroad

Reviews

Ad Vanderveen: Exceptional Americana from Norway to the USA
by Lee Zimmerman
May 11, 2015

Column: Americana Abroad

Retrospectives, anthologies and greatest hits collections are an ideal way for newcomers to get an initial snapshot of an artist that has suddenly attracted their attention. Most great discoveries offer a shortcut to a back catalog, an easy, cost-effective way to get to the heart of an artist’s essence before delving into the more extensive back pages.

Norwegian singer-songwriter Ad Vanderveen’s previous offerings are given a perfunctory examination courtesy of a new two-disc set entitled Presents of the Past/Requests Revisited. As the title implies, it looks back on some of his musical highlights while also previewing a new set of songs that point the way forward. Given the number of those who are likely as-yet unaware of Vanderveen’s 40-year career, this new collection seems an apt way to quickly catch up on a career that extends back to the 1970s.

Still, it’s a measure of Vanderveen’s consistency and creativity that even a double-disc set becomes far too skimpy to give due credence to his accomplishments. A native of Norway, Vanderveen is Americana in everything but his origins. An earlier album, Days of the Greats, documented his fascination with American mystique, its title track commemorating a time when JFK and Clint Eastwood held sway over the world’s imagination. Vanderveen’s reflective musings on this collection give his songs a weary charm that’s all but irresistible, and while he sometimes takes his cues from others – John Stewart, Townes Van Zandt, Gordon Lightfoot, and Neil Young all occasionally come to mind – his body of work could easily garner the envy of any acoustic bard armed with a guitar, a melodious voice, and a sizable stash of songs.

The bulk of Vanderveen’s catalog is built on his solo offerings, albums that are now recognized as classics by a small but fervent following of devotees. Each of them in turn helped define his modus operandi. Other essential acquisitions include collaborations with former Fairport Convention mainstay Iain Matthews, one-off efforts with Eliza Gilkyson and David Olney, as well as primary roles played in a pair of short-lived bands – Personnel and the O’Neils.

Presents of the Past/Requests Revisited does what the best archival collections manage to do: combine fan favorites with an entire album of new offerings.

“It started with the idea to re-record the requests I’ve been getting at live shows through the years, since many of those songs are not available on CD anymore,” Vanderveen writes on his website. “It almost felt like I was covering myself, but during the work on Requests Revisited, the new songs also kept coming. They seemed to have more of a vintage-roots character to them and asked for a slightly different approach.”

In that sense, the new material stays true to Vanderveen’s basic template: a rugged and stirring folk-based sound that supports his astute observations. Suffice to say, it is exceptional.

Beat The Record review in No Depression-by Lee Zimmerman

Reviews

Ad Vanderveen
Beat the Record
(BTR)

Ad Vanderveen’s exceptional reputation as a singer-songwriter with a superior skill set is well entrenched in his native Netherlands, but sadly, here in the States, he’s hardly known at all… and that’s despite a string of exceptional LPs and intermittent efforts with sometime collaborator Iain Matthews. Nevertheless, this latest set of songs offers all the proof needed as why his fan base continues to build back home. Exceedingly mellow, melodic and engaging, these tracks demonstrate his innate ability to create a compelling sound from the most tender of trappings. There’s not an abundance of fuss or fastidiousness in terms of preparation; as he explains in his back cover comments, his aim was to convey the music in “the most direct and pure way by sharing… the first expression in recording, the original demo.”  Yet despite the relatively spartan settings the songs still resonate remarkably. Modest though it may be, here’s hoping — and expecting — that Beat the Record will propel this talented artist towards even greater awareness.(www.advanderveen.com)
Lee Zimmerman-No Depression, April 2014.

 

Recensie BEAT THE RECORD Ctr Alt Country, maart 2014

Recensies NL

AD VANDERVEEN “Beat The Record” (Ad Vanderveen / Sonic Rendezvous)

(5*****)

De naam Ad Vanderveen op een cd aantreffen is eigenlijk gewoon niets minder dan een kwaliteitsgarantie. Al sinds jaar en dag geldt de Nederlander immers als één van de beste Europese singer-songwriters in zaken Americana en folk en daarin zal ook met z’n nieuwe worp “Beat The Record” zeker geen verandering gaan komen. Op z’n zevenenvijftigste toont Vanderveen zich daarop zelfverzekerder dan ooit.

Twaalf nummers lang is het weer volop genieten geblazen! Genieten van eenvoudige, maar beklijvende melodieën. Genieten van ’s mans heerlijke, met de jaren alleen maar beter geworden zang. Genieten van z’n superieure gitaarspel. En genieten vooral ook van z’n prachtige, niet zelden persoonlijke filosofische en spirituele inzichten uitdiepende teksten. Een drietal daarvan zijn overigens co-writes met z’n (ook door ons zeer) gewaardeerde collega’s David Olney, John Hadley en Thomm Jutz. Met die laatste pende Vanderveen het weliswaar ingetogen, maar bijzonder warmbloedig gebrachte folkdeuntje “Believe”, een soortement ode aan het geloof in alles wat je als mens sterken kan. Met Olney en Hadley dan weer het “Beat The Record” afsluitende duo “Wavelength” en “Sad Saturday Night”. Het één een pracht van een rootspopliedje over dat soms zo bevreemdende gevoel van met iemand helemaal op dezelfde golflengte te zitten, het andere, gebracht door alle betrokken protagonisten samen, het misschien wel allermooiste nummer op “Beat The Record”, een wolk van een in hartzeer badende akoestische slow country song.

Andere, zonder uitzondering minstens even beklijvende momenten: openingsnummer “Bottomless Heart”, dat mede dankzij een markante harmonicabijdrage louter muzikaal gezien nogal nadrukkelijk in het kielzog van de jonge Dylan verzeild geraakt, “Believe”, een wolk van een dromerig luister(pop)liedje, het volop van een bluesy feel profiterende “The Abyss”, het voorzichtig Youngiaanse “Solid Love”, de pianoballade “Driftwood” en het ook al van een intraveneuze shot akoestische blues bediende “Funny Mirror”.

Vanderveen komt hier op de keper beschouwd meer dan ooit erg dicht in de buurt van voorbeelden en notoire groten der aarde als een Bob Dylan, een Neil Young, een Townes Van Zandt, een Guy Clark en – Waarom ook niet? – een David Olney. Hij legt de lat voor z’n concurrentie alleszins weer ontzettend hoog!

Benny Metten, Ctr. Alt. Country maart 2014

 

 

Recensie BEAT THE RECORD Rootstime, maart 2014

Recensies NL

In de wereld van folk- en rootsmuziek is Ad Vanderveen al sinds meerdere jaren gekend als een veelschrijver van prachtige liedjes in het genre. In de voorbije drie jaar alleen al passeerden er vier albums van deze 57-jarige Nederlandse singer-songwriter met “Live At Crossroads”, Days Of The Greats”, het samen met ‘The O’Neils’ opgenomen “Live Labour” en zijn recentste studioalbum “Driven By A Dream”.

Onverstoord componeerde de man verder en hij heeft nu weer twaalf nummers bijeen gepend die op zijn nieuwste en 20e album “Beat The Record” muzikaal werden vereeuwigd. Het nummer “Little Did We Know” dat u op bijgaande video kunt beluisteren schreef Ad Vanderveen samen met songwriter en producer Thomm Jutz uit Nashville, Tennessee.

Twee andere erg mooie tracks “Wavelength” en “Sad Saturday Night” waren dan weer het resultaat van een intensieve samenwerking met de Amerikaanse folkzanger en songschrijver David Olney en Americana-songschrijver John Hadley. Zeer minimaal qua instrumentatie brengt Ad Vanderveen deze helemaal live opgenomen liedjes met enkel een piano of akoestische gitaar in aanslag, hier en daar verrijkt met enkele akkoorden op mondharmonica, zoals in de openingstrack “Bottomless Heart”.

Als je naar deze man luistert, geloof je elk woord dat hij vertelt en de emoties die hij in zijn poëtische songteksten verwerkt zijn oprecht. Het beklijvende “Believe”, liefdesverhalen “Solid Love” en “Love You’re Offering”, pianoballad “Driftwood” en het melancholische “Stray”: Ad Vanderveen brengt deze akoestische nummers met meer gevoel voor Americana-muziek dan de meeste Amerikanen zelf ooit zouden kunnen opbrengen.

Wat ons telkens weer verwondert bij het beluisteren van een plaat van deze artiest is dat een liedje eigenlijk steeds beter wordt naarmate het simpel en sober gehouden wordt, deels omdat je daardoor bijna gedwongen wordt om naar de teksten te luisteren.

Eigenlijk verdient Ad Vanderveen veel meer (h)erkenning in de hedendaagse muziekwereld, maar of hij daar zelf echt veel belang aan hecht durven we met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid serieus betwijfelen. Ons zal hij echter altijd kunnen blijven bekoren en u kunt zich daar kosteloos bij aansluiten.

(valsam)

www.rootstime.be

Recensie BEAT THE RECORD Keys & Chords, maart 2014

Recensies NL

Na een intermezzo dat opgevuld werd met twee liveregistraties, een van The O’neils en een soloconcert voor de Nederlandse rootszender Americana Radio komt de Nederlandse wereldburger alweer met een studioproject aanzetten. Project is mischien een wat oneerbiedige benaming voor dit fraaie werkstuk dat ‘Drivin By A Dream’ en ‘Days Of The Greats’ opvolgt. Het gaat meer dan ooit om de inhoud, Ad verwerkt zonder productionele tussenstappen zijn ervaringen en ideeën. ‘Beat The Record’ verzamelt een dozijn songs die de afgelopen twee jaar op de meest uiteenlopende locaties rijpten en nu in een sobere akoestische setting, zonder overbodige ornamenten werden opgenomen. Het heeft wellicht vooral met de prominente aanwezigheid van de harmonica en opbouw te maken dat de openingssong ‘Bottomless Heart’ angstvallig in de buurt van de verrichtingen Dylan meandert. De grootmeester blijft samen met Townes Van Zandt, Neil Young en vroegere pioniers als Woody Guthrie een van de inspirerende voorgangers maar Vanderveen ontwikkelde ondertussen een persoonlijke, doodeerlijke benadering. Met ‘Believe’ krijgen we meteen een bijzonder fraai voorbeeld van Vanderveens beschouwend muzikaal proza. “Believe in what you‘re seeing, believe in God above, holding on to hope and mostly you believe in love”. Het overige songwerk zoals het op bluesy fingerpicking leunende‘The Abyss’ en ‘Solid Love’ en de wondermooie pianoballade ‘Driftwood’ halen moeiteloos hetzelfde hoge niveau. Onvolprezen collega’s aan de overkant van de oceaan Vanderveen tonen meer dan vrijblijvend respect voor de man, zo blijkt. ‘Little Did We Know’ werd samen met Thomm Jutz gecomponeerd en het dromerige ‘Wavelength’ en ‘Sad Saturday Night’ kwamen tot stand met hulp van David Olney en John Hadley die Ad daadwerkelijk ondersteunden in The Cabin in Nashville. ’Beat The Record’ bevestigt andermaal de reputatie van een van de betere singer-songwriters van het continent met een staaltje puur vakmanschap. Cis Van Looy (****)

Keys And Chords March 14

Recensie BEAT THE RECORD Lust For Life, maart 2014

Recensies NL

LUST FOR LIFE- GETIPT (Tjerk Lammers)
Ad Vanderveen- Beat the Record
Nederlands beste singer-songwriter ontdekte dat hij de naakte schoonheid van de eenvoudige demo- opnames van zijn twaalf nieuwe liedjes nooit zou kunnen overtreffen met een luxe studioproductie. Daarom zet hij ze onopgepoetst op zijn nieuwste album en overtreft daarmee zichzelf.
Tiptrack: The Abyss.

Ad Vanderveen BEAT THE RECORD ****
Ad Vanderveens pakweg twintigste studioalbum is eigenlijk geen studioalbum. Onze beste singer-songwriter schreef twaalf nieuwe liedjes, nam negen daarvan lekker voor zichzelf op, en ontdekte dat die demo’s onovertrefbaar goed klonken. Waarom opnemen in een studio vol toeters en bellen, als je originele opnames al zo’n eerlijke, indringende, sfeervolle, heldere sound hebben? Ad besloot zijn liedjes gewoon zó op CD te zetten, zonder poespas. Verstandig, want deze songs over geloof, hoop en liefde kunnen niet beter klinken: een man met zijn akoestische gitaar, mondharmonica en soms een piano, orgeltje of enkele stiekem ingeplugde janksnaren.
En natuurlijk die stem, uit duizenden herkenbaar, indringend en heel erg Amerikaans. Of Canadees, want daar schijnen veel van Ad’s voorvaderen vandaan te komen. Is er dan helemaal geen studio aan te pas gekomen? Jawel, Ad reisde naar Nashville om de liedjes die hij samen met anderen schreef (twee stuks met David Olney en John Hadley en eentje met Thomm Jutz) op te nemen in Hadley’s thuisstudio, waarbij Olney op Sad Saturday Night meezingt.
Opnames zonder opsmuk, dus net zo ontwapenend als de rest. Less is more zeggen Amerikanen dan. Gelijk hebben ze.
Tjerk Lammers, Lust For Life-maart 2014.

Recensie BEAT THE RECORD Nederlands Dagblad

Recensies NL

★★★★✩

Beat the Record

Ad Vanderveen. Sonic Rendezvous / Vanderveen Records

Een dikke dertig jaar timmert de sympathieke zanger, gitarist en tekstschrijver Ad Vanderveen (Hilversum, 1956) nu al aan de muzikale weg. Dat gebeurt in een serie van vrijwel elk jaar een nieuwe plaat met zelfgeschreven liedjes, stevige maar subtiele zang en Engelstalige teksten die ergens over gaan. Vanderveen wisselt voortdurend van klankkleur. Een elektrisch getoonzette plaat wordt vaak afgewisseld door ingetogen, akoestisch materiaal.

Deze keer is het een intieme soloaffaire, met een inhoud die de vergankelijkheid van lichamelijk leven en de onsterfelijke ziel van de liefde als zeilen op een boot laat interacteren. Vanderveen wordt vaak ten onrechte vergeleken met Neil Young, hij is kleinschaliger in zijn ambities en brengt meer mozaïek in zijn kunst aan; daardoor hoort hij thuis in het rijtje Guy Clark, Calvin Russell en wijlen Townes Van Zandt. En vooral David Olney, die met John Hadley drie van de twaalf songs schreef voor dit prachtige album.

Heel mooi zijn ‘The Abyss’ en ‘Driftwood’.

Het mooiste lied is ‘Believe’. Geloof in God, schoonheid, hoop en liefde.

(HV) Nederlands Dagbald, Maart 2014

Review “Driven By A Dream” by Paul Collins, Maverick Magazine UK, May-June 2013

Reviews, , ,

AD VANDERVEEN

DRIVEN BY A DREAM****

A craftsman at work

What beautiful songs this man writes and together with the support of some stellar musicians, he is not bad at putting them across either. Vanderveen is now in his mid-50s and although a relative newcomer to the music scene, he even called one of his record releases LATE BLOOMER, he now has a back catalogue of 20 albums and he seems to just get better and better.

These days Ad confines most of his gigs to Holland but fitted in this recording at the famous. and long established Rockfield Studios in Monmouth during some wider European dates early in 2012.

The rocking numbers are good tempo and clearly sung . The relatively mild, as rockers go, Uphill gets thing s going and the driving Wouldn’t That Be A Shame comes in at track five and in between, there is the inspirational title track and the first of two close harmonies with Kersten de Ligny. The blissful Rest In Peace is probably my highlight of the album but there is just so much good material here, as exampled by the other track featuring de Ligny; the poignant expression of love Will And Testament.

The country flavoured Time Has Told and Calm Before The Storm are well worth seeking out; the first the tale of the early struggle to bring up a family and then a graphic tale of living in constant fear for your safety and not being in control of your own liberty. The only one of the eleven songs here that Vanderveen did not write is the closing number; Bob Dylan’s When I Paint My Masterpiece. A quite old song first performed by The Band and then fairly regularly by The Grateful Dead and after the exposure of last year’s New York exhibition of Dylan’s paintings inspired by his recent travels, as very close to a set of quite famous photographs by Henry Cartier Bresson, such thoughts are perhaps now seen as wishful thinking by Dylan.

There is purity to Vanderveen’s songs and indeed his delivery of them. It is honest, emotional and personal music. Ad is half Canadian Dutch so I guess that Americana and roots are in his blood and he is apparently embarrassed by comparisons to his idol Neil Young, but whatever label you use for his music this is a delightful album.

By Paul Collins, Maverick Magazine UK, May-June 2013